Katedralaren barruan: aldarea, kripta eta botafumeiroa
Apostoluaren hilobia, aldare nagusi barrokoa, bi organo eta erromesen gainetik hegan egiten duen intsentsu-ontzi erraldoi bat. Ibilaldia katedralaren barrualdean.
Kanpotik, Santiagoko katedrala barrokoa da. Barrutik erromanikoa da oraindik: nabe altuak, kanoi-gangak eta eraikin osoa inguratzen duen tribuna XII. mendekoak dira. Erdi Aroko erromesek katedralean lo egin zezaketen, eta tribunak naben gainetik ibiltzea ahalbidetzen zuen, gurtza oztopatu gabe.
Aldare nagusia
Katedralaren erdigunea aldare nagusia da, Apostoluaren hilobiaren gainean eraikia. XVII. mendearen bigarren erdian baldakino barroko handi batez estali zen, José de Vega y Verdugo kalonjearen garaian diseinatua eta Domingo de Andraderen zuzendaritzapean egina. Aingeru urreztatuek oihal-sabaia eusten dute, eta goian Santiago zaldi gainean agertzen da.
Erretaularen erdian Apostoluaren irudi eseria dago, XIII. mendekoa. Erromesek aldarearen atzetik eskailera batzuk igotzen dituzte ohiko besarkada emateko, erromesaldiko errito zaharrenetako bat.
Apostoluaren kripta
Aldare nagusiaren azpian, kripta txiki batek Santiago apostoluari eta haren ikasle Teodoro eta Atanasiori egotzitako hondakinak gordetzen ditu. XIX. mendeko zilarrezko hilkutxa batean daude.
Erlikiak XVI. mendean ezkutatu zituzten, hiriaren aurkako eraso ingeles baten beldurrez, eta haien tokia ahaztu egin zen. 1879an aurkitu zituzten berriro, indusketa batzuetan, eta 1884an Leon XIII.a aita santuak benetakoak zirela adierazi zuen. Indusketetan erromatar mausoleoaren eta lehen elizen aztarnak ere agertu ziren.
Organoak
Koruan, naben gainean, XVIII. mendearen hasierako bi organo-kutxa barroko handi daude, aingeruz eta apaingarri urreztatuz estaliak. Katedrala beti musika-gune izan dela gogorarazten dute, Codex Calixtinus-eko kantu polifonikoetatik gaur arte.
Botafumeiroa
Botafumeiroa munduko intsentsu-ontzirik ospetsuena da. 1,60 metro inguru neurtzen ditu eta 50 kilo baino gehiago pisatzen ditu. Gurutzaduratik soka batetik zintzilik dago, eta zortzi gizonek, tiraboleiros izenekoek, kulunkarazten dute ia gangaraino. Hegaldian, gurutzaduraren alde batetik bestera, ia 70 kilometro orduko abiadura har dezake.
Haren erabilera oso zaharra da: XIV. mendean jada badago haren berri. Tradizioaren arabera, katedrala usaintzeko sortu zen, bidean nekatutako ehunka erromes biltzen baitziren bertan. Egungoa 1851koa da eta letoi zilarreztatuzkoa da. Urteko jai handietan eta beste une berezi batzuetan erabiltzen da.
Santo dos Croques
Aintzaren Atariaren atzean, aldarearen aurrez aurre, tradizioak Mateo Maisuarekin identifikatzen duen irudi belaunikatua dago. Nor izan zen Mateo Maisua? sarreran kontatzen dugu.
Gehiago jakiteko
Santiagoko katedrala · A. García Omedes: Catedral de Santiago de Compostela, La guía digital del arte románico webgunean
