Rosalía de Castro

Rosalía de Castro naceu en Santiago de Compostela en 1837 e desenvolveu a súa traxectoria nun século no que a lingua galega recuperaba presenza pública e literaria. A publicación de Cantares gallegos en 1863 converteuse nun fito do Rexurdimento, mais a súa produción foi moito máis ampla: escribiu poesía en galego e castelán, novelas, relatos e textos xornalísticos.

En Follas novas, publicado en 1880, a súa poesía combina unha forte dimensión íntima cunha mirada sobre a emigración, a pobreza, o desarraigo e a condición das mulleres. A súa voz lírica move constantemente o foco entre a experiencia persoal e a colectiva, unha das razóns polas que a súa obra segue admitindo lecturas novas.

En las orillas del Sar, de 1884, prolongou en castelán unha poesía marcada pola perda, a memoria, a incerteza e a conciencia da propia identidade. Tras a súa morte en Padrón en 1885, a recepción de Rosalía converteuna progresivamente nun símbolo cultural de Galicia; con todo, a súa relevancia actual vai máis alá do símbolo e descansa tamén na complexidade formal e intelectual da súa obra.