Cantares Gallegos

Cantares Gallegos foi publicado en Vigo en 1863 na imprenta de Juan Compañel. Rosalía de Castro parte de cantares e formas da tradición popular, pero non se limita a reproducilos: constrúe unha voz poética nova que transforma materiais orais en literatura escrita, combinando celebración, ironía, dor e observación social.

A obra presenta paisaxes, costumes, voces femininas, emigración, pobreza e prexuízos contra Galicia. O seu ton pode ser festivo ou popular, mais tamén satírico e crítico. Esa variedade fai que o libro funcione ao mesmo tempo como afirmación cultural e como retrato dunha sociedade atravesada por desigualdades e pola experiencia da ausencia.

A data do 17 de maio, tradicionalmente asociada á dedicatoria e á publicación da obra, foi escollida un século despois como Día das Letras Galegas. Esa continuidade converteu Cantares Gallegos nun texto literario e tamén nunha referencia institucional da cultura galega contemporánea.