Eduardo Pondal

Eduardo Pondal naceu en Ponteceso en 1835 e formouse en Santiago de Compostela, onde estudou Medicina. Aí entrou en contacto cun ambiente intelectual no que se estaban formulando novas ideas sobre Galicia, a súa historia, a súa lingua e a necesidade dunha cultura moderna capaz de expresalas. A medicina apenas ocuparía unha parte breve da súa vida profesional: a poesía converteuse no centro da súa actividade.

A súa escrita construíu un universo propio arredor de Bergantiños, do río Anllóns e dunha Galicia reinterpretada mediante referencias heroicas, célticas e clásicas. Esa combinación de territorio concreto e mito converteuno no 'bardo' por excelencia do Rexurdimento. En Queixumes dos pinos, publicado en 1886, esa poética acada unha das súas expresións máis completas.

Un dos poemas pondalianos, Os Pinos, acabaría proporcionando o texto do himno galego coa música de Pascual Veiga. Esta dimensión cívica explica parte da enorme fortuna simbólica de Pondal, pero a súa obra é tamén un laboratorio lingüístico e formal que busca elevar o galego a rexistros cultos, épicos e de gran densidade musical.